Στα νότια του Ρεθύμνου

Το Ολυμπιακό καλοκαίρι ήταν για μένα μια πρόκληση για νέες ταξιδιωτικές περιπέτειες, ωστόσο, ένα σημαντικό κομμάτι των εξορμήσεων του Ιουλίου οι διαδρομές που ακολούθησα με την παρέα μου ήταν γνώριμες. Είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον, άλλωστε, να επιστρέφεις σε προορισμούς που έχεις αγαπήσει για να βλέπεις αν και σε ποιο βαθμό αυτές έχουν αλλάξει.

Η πλευρά που ο νομός Ρεθύμνης βρέχεται από τα παγωμένα νερά του Λιβυκού Πελάγους ήταν πάντοτε από τις πιο ενδιαφέρουσες της Κρήτης και είχα βρεθεί εκεί ακόμη δυο φορές στο παρελθόν, το 1990 και το 1995. Κι όμως, εννέα χρόνια στάθηκαν αρκετά για να αλλάξει σε σημαντικό βαθμό η φυσιογνωμία της περιοχής, σε κάποια στοιχεία προς το καλύτερο, σε άλλα προς το χειρότερο. Η περιοχή του Πρέβελη, για παράδειγμα, που το 1990 φιλοξενούσε ακόμη ερημίτες κάτω από τις σκιές των εντυπωσιακών φοινικόδεντρών της, που είχαν ξεμείνει από τις ένδοξες εποχές των χίπις στα Μάταλα, και το 1995 είχε αρχίσει να γνωρίζει την τυπική τουριστική ανάπτυξη που γνώρισαν τη δεκαετία του '90 όλα τα όμορφα παράλια της μεγαλονήσου, σήμερα, αν και απαλλαγμένη από τις ομπρέλες και τις ξαπλώστρες, έχει γίνει επικίνδυνα τουριστική, για λόγους που θα εξηγήσω στη συνέχεια.

Σχεδόν ένα μήνα νωρίτερα είχα φροντίσει για το ξενοδοχείο που θα αποτελούσε το ορμητήριο των εξορμήσεών μας, το Damnoni Bay, που βρίσκεται στην ομώνυμη παραλία, κοντά στον πιο τουριστικό Πλακιά. Και καθόλου δεν θα αναφερόμουν σ' αυτό, αν δεν διαπιστώναμε, στις ημέρες της διαμονής μας, τη ζεστασιά και τη φιλοξενία, που πηγάζει από την ξεχωριστή ποιότητα των ανθρώπων του. Η ιδιοκτήτρια, η κα Μαρία Βουγιουκαλάκη είχε την ατυχία να μείνει μόνη με τα δύο παιδιά της, τον Άγγελο και την Αθηνά, μετά το θάνατο του συζύγου της, πριν 4 χρόνια και παρά τις τεράστιες δυσκολίες που έπρεπε να αντιμετωπίσει και κόντρα στις προκαταλήψεις, αποφάσισε να κρατήσει το ξενοδοχείο, με όπλα την αποφασιστικότητά της, τη βοήθεια της οικογένειάς της και την όσο το δυνατόν υψηλότερη ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών προς τους πελάτες της.

Με τις υποδείξεις και της κυρίας Βουγιουκαλάκη ξεκινήσαμε τις εξορμήσεις μας από το Δαμνόνι για την ευρύτερη περιοχή, ξεκινώντας από το περίφημο Σπήλι, χωριό γνωστό από την περίοδο της Ενετοκρατίας. Οι επισκέπτες, αλλά και οι περαστικοί, ξαποσταίνουν για αρκετή ώρα κάτω από τη σκιά των πλάτανων, ξεδιψώντας με το νερό που τρέχει από τις δημοφιλείς κρήνες, στην κεντρική πλατεία. Διασχίσαμε τα φαράγγια του Κοτσυφού και το Κουρταλιώτικο, ευτυχώς χωρίς τον δυνατό άνεμο που συνήθως φυσά στην περιοχή, από τα βόρεια. Στο δεύτερο κατεβήκαμε μέχρι το εκκλησάκι του Οσίου Νικολάου του Κουρταλιώτη, που βρίσκεται κοντά στις πηγές του ομώνυμου ποταμού και πήρε το όνομά του από τον ήχο που λέγεται ότι ακούγεται μέσα στο φαράγγι όταν φυσά δυνατά ο αέρας (κούρταλα δηλαδή παλαμάκια). Στον παραθαλάσσιο Πλακιά είδαμε τα λείψανα του Ρωμαϊκού Λουτρού και συνεχίσαμε για Μύρθιο, το χωριό του γλωσσολόγου Γεώργιου Χατζιδάκη, όπου επισκεφτήκαμε τις εκκλησίες της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος και του Αγίου Χαραλάμπους με τη χαρακτηριστική βενετσιάνικη καμπάνα.

Αν βρεθείτε στην περιοχή δεν μπορείτε να αγνοήσετε τα δύο μοναστήρια του Πρέβελη, το παλιό και ερειπωμένο, του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου, και το νεότερο. Στη νέα μονή σώζεται μια υπέροχη ενεπίγραφη μαρμάρινη κρήνη, καθώς και ο θαυματουργός Σταυρός του Πρέβελη, τον οποίο, σύμφωνα με την παράδοση, δύο φορές προσπάθησαν να κλέψουν από το μοναστήρι, την πρώτη οι Τούρκοι και τη δεύτερη οι Γερμανοί, χωρίς να τα καταφέρουν. Αριστουργηματικές είναι, επίσης, και οι συνθέσεις των εικόνων, του τέμπλου, του ξυλόγλυπτου προσκυνηταριού και του άμβωνα, στο ναό που έχει χτιστεί στο προαύλιο της μονής, στη μνήμη του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου.

Κάθε φορά που βρίσκεσαι στα νότια του Ρεθύμνου επιβάλλεται να περάσεις από την φυσική τοποθεσία του Πρέβελη, στην ομώνυμη παραλία με το ποτάμι και τα φοινικόδεντρα. Μια έκπληξη μας περίμενε σ' αυτή την επίσκεψή μας. Η Διεύθυνση του μοναστηριού έχει περιφράξει τον χώρο που χρησίμευε ανέκαθεν ως υπαίθριος χώρος στάθμευσης και εκμεταλλεύεται τις ανάγκες των επισκεπτών με εισιτήριο εισόδου 1,5 ευρώ για τα ι.χ. αυτοκίνητα. Σύμφωνα με τι σχετική επιγραφή, τα χρήματα που συγκεντρώνονται πηγαίνουν στις ανάγκες συντήρησης και αποκατάστασης των κτιρίων του μοναστηριού. Λίγο αυτή η πιο οργανωμένη κατάσταση, λίγο το μονοπάτι που καταλήγει στην παραλία, που έχει βελτιωθεί αισθητά σε σχέση με το δύσβατο του παρελθόντος, αλλά και το γεγονός ότι στην παραλία υπάρχει, πλέον, οργανωμένη καντίνα, με τραπεζοκαθίσματα, έχουν οδηγήσει στην αύξηση των καθημερινών επισκεπτών στην παραλία Πρέβελη. Μάλιστα, εκείνο το μεσημέρι, ο κόσμος που απολάμβανε τον ήλιο και τη θάλασσα ήταν τόσο πολύς που θύμιζε πολυσύχναστες πλαζ της Αττικής. Για όσους θέλουν να ανέβουν ψηλότερα στο ποτάμι και να δουν τα φοινικόδεντρα νοικιάζονται θαλάσσια ποδήλατα (που για την περίσταση γίνονται ποταμίσια), αν και ο καλύτερος τρόπος παραμένει να περπατήσετε στα μονοπάτια και στις δύο όχθες.

Χρήσιμα Τηλέφωνα

Νομαρχιακή Επιτροπή Τουριστικής Προβολής 28310 55765 - 52160

ΕΟΤ, 28310 29148 - 56350

Δήμος Φοίνικα, 28320 32144, 31166

Τουριστική Αστυνομία, 28310 28156

Γραφείο Τουρισμού, 28310 24143

Σύλλογος Ξενοδόχων Ν. Ρεθύμνης, 28310 55873

Σύλλογος Ξενοδόχων Πλακιά, 28320 31280

Ολυμπιακή Αεροπορία, 28310 22257

ΑΝΕΚ, 28310 29221

Μινωικές Γραμμές, 28310 22941

ΚΤΕΛ, 28310 22212

Οι επιλογές για να χαρεί κανείς τη θάλασσα στην ευρύτερη περιοχή είναι πολλές. Ο Πλακιάς είναι η μεγαλύτερη και πιο γνωστή από τις παραλίες της περιοχής. Ανατολικότερα υπάρχουν αυτές στο Δαμνόνι, η μικρή αμμουδιά στο Αμμούδι, οι λιγότερο αναπτυγμένε τουριστικά παραλίες κάτω από το χωριό Ροδάκινο και φυσικά η Πρέβελη. Αξίζει τον κόπο να κατευθυνθείτε σε άλλες διαδρομές, λίγα χιλιόμετρα δυτικότερα και να κάνετε μπάνιο στην υπέροχη αμμουδιά στο Φραγκοκάστελο, με θέα το επιβλητικό κάστρο, κτισμένο σχεδόν πάνω στην άμμο.